Βλέπουμε τον δρόμο μα δε βλέπουμε το τέλος του
Κι είναι ένα
μυστήριο για μας πού καταλήγει
Μα από δω και
στο εξής θα’ναι ο καθένας μόνος του
Ποιος μπόρεσε
τον χωρισμό στ’αλήθεια ν’αποφύγει;
Τι συναντάμε
στη στροφή; Τι θα μας φέρει η ζωή;
Δεν ξέρουμε κι
όμως εκεί ειν’όλη η γοητεία
Άγνωστος ο
προορισμός, στην αγκαλιά σου ως το πρωί
Σκοτάδι,
φόβος, έρωτας, πάθος και αλητεία
Πριν απ’τον
αποχωρισμό με ανεξίτηλο στυλό
Μέσα μου κάθε
μας στιγμή κ ο πόνος απ’το βέλος
Όσο κι αν δεν
πιστεύαμε πως θα’ναι αυτό αληθινό
Ακόμα απ’τον δρόμο μας δε φαίνεται το τέλος…
(γραμμένο κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού με το κτελ... sometimes you build your own romance)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου