Κόκκινο κρασί

Άλλη μια νύχτα με το Αιγαίο να μας χωρίζει

Κι άλλο κρασί, και το δωμάτιο γυρίζει

Και το κενό που νιώθω τώρα δε γεμίζει

Θα'πρεπε να'χει πάψει να με βασανίζει

Λίγο κρασί ακόμα μέσα στο ποτήρι

Μοιάζει η νύχτα να μου κάνει το χατήρι

Κι έχω παραίσθηση η πόρτα πως ανοίγει

Μα δεν ανοίγει για να μπεις..αφού έχεις φύγει

Πίνω άλλο ένα ποτηράκι απ'το κρασί μου

Θα'ταν καλύτερα αν έπινες μαζί μου

Κόκκινο χρώμα που θυμίζει τη ζωή μου

Και το σημάδι που'χε αφήσει το φιλί μου

Κι απ'το παράπονο τα μάτια μου δακρύζουν

Δεν το ελέγχω τα όνειρά μου όταν γκρεμίζουν

Οι φίλοι λεν πως πια δε με αναγνωρίζουν

Γιατί οι σκέψεις μου σε σένα να γυρίζουν..;

Τώρα η κανάτα απ'το κρασί έχει τελειώσει

Εσύ ποτέ όπως νιώθω εγώ δεν είχες νιώσει

Και δεν πιστεύω πως η νύχτα θα μας σώσει

Γιατί το αλκοόλ μονάχα δε μ'εχει προδόσει

(αυτό βρέθηκε τυχαία..δηλαδή δε θυμόμουν καν ότι το έχω γράψει, πράγμα που επιβεβαιώνεται ήδη από τον τίτλο :P)