Τη στάχτη όσων ζήσαμε την πήρε ο αέρας
Αφού η φωτιά τους έσβησε στο πέρασμα της μέρας
Μικρές ψιχάλες έπεσαν και βράχηκε το χώμα
Ένα λουλούδι φύτρωσε κι εκεί είναι ακόμα
Όσο κι αν ονειρεύομαι πως θέλεις να γυρίσεις
Θα παραμένει όνειρο, παραξενιά της φύσης
Γιατί ο χειμώνας πέρασε κι η άνοιξη έχει έρθει
Μα το λουλούδι είναι εκεί και όλα τα αντέχει
Άραγε δε θα μαραθεί; Τί λες να περιμένει;
Άνθισε και ομόρφυνε αντί ν'αργοπεθαίνει
Φταίει που πάω και του μιλώ όταν σε συναντήσω
Ή που όταν σε σκέφτομαι με δάκρυ το ποτίζω;
Το έκοψες και μου το'δωσες, είπες πως μου ανήκει
Μου είπες πως φοβήθηκες πως θα'χει κακή τύχη
Ήτανε τέτοια η χαρά, ήμουν τόσο γεμάτη
Μα τότε γύρισα πλευρό κι έπεσα απ'το κρεβάτι...
Αφού η φωτιά τους έσβησε στο πέρασμα της μέρας
Μικρές ψιχάλες έπεσαν και βράχηκε το χώμα
Ένα λουλούδι φύτρωσε κι εκεί είναι ακόμα
Όσο κι αν ονειρεύομαι πως θέλεις να γυρίσεις
Θα παραμένει όνειρο, παραξενιά της φύσης
Γιατί ο χειμώνας πέρασε κι η άνοιξη έχει έρθει
Μα το λουλούδι είναι εκεί και όλα τα αντέχει
Άραγε δε θα μαραθεί; Τί λες να περιμένει;
Άνθισε και ομόρφυνε αντί ν'αργοπεθαίνει
Φταίει που πάω και του μιλώ όταν σε συναντήσω
Ή που όταν σε σκέφτομαι με δάκρυ το ποτίζω;
Το έκοψες και μου το'δωσες, είπες πως μου ανήκει
Μου είπες πως φοβήθηκες πως θα'χει κακή τύχη
Ήτανε τέτοια η χαρά, ήμουν τόσο γεμάτη
Μα τότε γύρισα πλευρό κι έπεσα απ'το κρεβάτι...